Untitled Document
ผักพื้นบ้าน ที่มีใบลักษญะเรียวยาว กลิ่นหอมและรสร้อนแรงนี้ มีชื่อเรียกหลากหลายตามภาษาท้องถิ่น เช่น คนภาคอิสานเรียกผักแพวว่า "ผักแพ้ว" หรือ "ผักพริกม้า" แต่พอไปอยู่ที่ภาคเหนือ ด้วยรูปลักษณะของผักแพวที่มีข้อตามต้นเหมือนกับต้นไผ่ และใบก็ยาวรีเหมือนใบไผ่ จึงถูกเรียกชื่อว่า "ผักไผ่"
ผักแพว ผักแพ้ว หรือ ผักไผ่ นั้น จัดเป็นผักที่อยู่ในวงศ์ POLYGONACEAE เกิดในที่ชื้นพื้นราบเช่น ห้วย หนอง คลอง บึง และยังสามารถขึ้นในป่าและบริเวณโคนกอไผ่ เป็นพืชที่ปลูกขึ้นได้ง่าย สามารถนำมาปลูกลงในกระถางเป็นผักสวนครัวติดบ้านไว้ก็ได้
วิธีการปลูกต้นผักแพวนั้น สามารถปลูกได้โดยวิธี "ชำกิ่ง" เท่านั้น เพราะบริเวณข้อ ลำต้น และรากจะงอกออกมาได้ง่าย ขนาดของต้นจะสูงประมาณสักสองคืบ จัดเป็นไม้ประเภทล้มลุก อายุลำต้นประมาณ 1 ปี
เนื่องจากส่วนใบและยอดอ่อนของผักแพวจะมีกลิ่นหอม และรสร้อนแรง จึงนิยมนำมาประกอบอาหารรับประทาน โดยเมนูที่นิยมนำผักแพวมาเป็นส่วนประกอบนั้น อาทิ เช่น ก๋วยเตี๋ยวลุยสวน, เมี่ยงเวียดนาม และอาหารประเภทลาบต่างๆก็มักจะนำผักแพวมาเป็นส่วนประกอบเพิ่มรสชาตและดับกลิ่นคาวของอาหารบางชนิดด้วย
นอกจากผักแพวจะช่วยชูรสให้อาหารมีกลิ่นและรสชาติอร่อยแล้วนั้น ยังมีสรรพคุณทางยาช่วยในการขับลม แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ แล้วยังมีคุณค่าทางอาหาร ทั้งแคลเซียม, ฟอสฟอรัส, เหล์ก และ เบต้าแคโรทีน ซึ่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายทั้งสิ้น
