เมื่อลูกเป็นหวัด

           ในชีวิตของเด็ก ๆ มักมีคำถามว่าเป็นโรคอะไรมากที่สุด ตอบได้ทันทีค่ะว่า "โรคหวัด" ทั้งนี้เพราะเชื้อหวัดเกิดจากไวรัสร้อย ๆ ชนิด  ไม่มียาปฏิชีวนะฆ่าเชื้อไวรัส เมื่อเด็กเล็กเป็นชนิดใดแล้วก็จะมีภูมิต้านทานต่อต้านไว้รัสเฉพาะชนิดนั้น  เช่น ชนิดเอเป็นแล้วมีภูมิต่อชนิดเอ แต่ไม่ได้ป้องกันชนิดบี ซี ดี ถึงแซด และมีมากกว่าแซดอีก กว่าที่เด็กเล็กจะมีภูมิต้านทานก็อายุเข้าประถม 1

         ดังนั้น เด็กจึงเป็นหวัดกันงอมแงมในวัยอนุบาลค่ะ เด็กเล็กมาก ๆ เช่น ทารก ที่อยู่กับบ้านเป็นเด็กอ่อนเดือนกลับไม่ค่อยเป็นเพราะไม่มีคนช่วยแพร่เชื้อโรค

การป้องกันโรคหวัด
         เนื่องจากเชื้อไวรัสแพร่ง่าย ๆ แค่ ไอ จาม รดกัน ดื่มน้ำด้วยกัน   เด็กจูบกันก็แพร่ได้ เด็กวัยอนุบาลที่มีเพื่อนเป็นหวัด จะแพร่ถึงกันเร็ว เพราะยังไม่มีภูมิคุ้มกัน การป้องกัน คือ ถ้าลูกไม่สบายเป็นหวัด ไม่ควรผลักดันให้ลูกไปโรงเรียน  ควรให้ลูกพักอยู่กับบ้านสักวันสองวัน พอทุเลา  เพื่อมิให้แพร่เชื้อสู่เพื่อน ๆ และให้ลูกพักจะได้หายเร็ว ๆ

         นอกจากโรงเรียนแล้ว ที่บ้านก็สำคัญผู้ใหญ่ที่รู้สึกไม่สู้สบาย  ครั่นเนื้อครั่นตัว  ไ อ จาม  คอเจ็บ  อย่ากอดจูบเด็ก ควรจะห่างเด็กสักพัก ถ้าเป็นคุณแม่ที่ต้องให้นมลูกก็ควรหาผ้าปิดจมูก กันมิให้เชื้อจากผู้ใหญ่สู่เด็ก

         สถานที่แออัดก็ไม่ควรพาเด็ก ๆไป โดยเฉพาะฤดูฝนฤดูหนาวที่มีโรคหวัดมาก ทั้งนี้เพราะเชื้อโรคแพร่กระจายจากคนไปเที่ยวเป็นพัน ๆ คน ถ้าลูกเป็นหวัด ไม่ควรให้ลูกไปโรงเรียน ลูกจะได้หายเร็วๆ และไม่ไปแพร่เชื้อสู่เพื่อนๆ

         ส่วนบ้านที่ติดแอร์ ปิดประตูหน้าต่างทึบ แถมใส่ม่านหนา ๆ เมื่อไม่ได้ใช้แอร์ ควรเปิดม่านเปิดหน้าต่างให้ลมโกรก ให้แสงแดดที่มีรังสีอัลตร้าไวโอเล็ตทำลายเชื้อโรค

การรักษาเมื่อเป็นหวัด
         ปกติ โรคหวัดจะหายภายใน 3 วัน ไม่เกิน 5 วัน แต่ถ้าร่างกายไม่แข็งแรงอาจมีโรคแทรก  เช่น  ปอดบวม  ท้องเสีย  ไซนัสอักเสบ (ในเด็กโต)  หูอักเสบ  และหูน้ำหนวก   จึงควรให้ร่างกายอบอุ่น ให้กินอาหารอ่อน ๆ ย่อยง่าย    ถ้าแน่นจมูกมาก ขอยาจากแพทย์แล้วลูกยังหายใจไม่ออก ซ้ำเป็นเด็กเล็กที่สั่งน้ำมูกยังไม่เป็น   อาจจะใช้ลูกยางช่วยดูดน้ำมูกจากจมูก  ลูกตัวร้อนก็ใช้เช็คตัวด้วยน้ำอุ่น หรือให้กินยาตามแพทย์สั่ง บางคนใช้วิคชุบสำลี วางข้าง ๆ หมอนก็ได้

           นอกนั้นก็หมั่นสังเกตอาการว่าจะมีอะไรผิดปกติไปจากโรคหวัดบ้าง เช่น อาการถ่ายอุจจาระเหลวเป็นน้ำ ถ่ายถี่กว่าปกติ แสดงว่าอาจจะมีโรคท้องเสียแทรก   การดูแลง่าย ๆ คือ  การผสมนมให้จางลง  เช่น  เคยใส่นม 4 ช้อน ต่อน้ำ 4 ออนซ์ ก็ใส่จางลงเป็น 2 ช้อน ต่อน้ำเท่าเดิม    เด็กจะย่อยนมได้ดีและอาการท้องเสียอาจจะทุเลา ถ้าไม่ดีอาจใช้ผงเกลือแร่ละลายตามคำแนะนำของแพทย์

         เด็กบางคนเชื้อจากโรคหวัดลุกลามสู่หูส่วนกลาง   ถ้าเป็นมากจะมีหูน้ำหนวกและหูตึงหูหนวกได้ เด็กเล็ก ๆ พูดก็ยังไม่เป็นจึงได้แต่ร้องกรี๊ด ๆ เอามือไชหูหรือตึงใบหูพร้อมกับร้องเสียงดัง มีไข้ไม่หาย กลางคืนไม่นอน งอแงมากที่สุด ควรไปหาแพทย์ค่ะ มิฉะนั้น หูอาจตึงได้ในตอนโต

คุณพ่อคุณแม่ควรดูแลอย่างไร
         ก็ใกล้ชิดซิคะ เด็กป่วยย่อมจะต้องการพ่อแม่ที่สุด เขาจะหงุดหงิดโยเยให้ปลอบโยน เล่นด้วย คอยดูแลเรื่องอาหารการกิน ถ้าเสมหะเหนียวต้องให้ดื่มน้ำ หรือกินอาหารเหลว ๆ มากขึ้น เสมหะจะได้หลุดง่ายขึ้น ไม่อึดอัดพอหายแล้วเด็กก็จะกินเก่งเล่นเก่งเหมือนเด็กปกติค่ะ